Hoogsensitieve kinderen (HSK)

Gepubliceerd op 17 november 2022 om 11:59

HSK

 

Hoogsensitieve kinderen zijn op heel verschillende manieren kwetsbaar, ieder kind is natuurlijk anders en dat geldt ook zeker voor hoogsensitieve kinderen. Onderstaande kenmerken komen vaker voor bij hoogsensitieve kinderen dan bij kinderen die niet hooggevoelig zijn.

-Het diepgaand ontvangen en verwerken van prikkels terwijl ze eigenlijk de vaardigheden om daar goed mee om te gaan nog niet beheersen.-Het aantrekken van zorg voor anderen en daar dan onterecht de verantwoordelijkheid voor nemen/dragen.-Aanvoelen waar gaten vallen in de ouderlijke verantwoordelijkheid en deze onterecht op willen vullen vanuit een misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel (parentificatie). -Zorgen maken en piekeren over maatschappelijke poblemen zoals bijvoorbeeld het milieu of dierenleed.

De ontwikkeling van een kind vormt in kleine stapjes de weg naar volwassenheid, hiermee neemt ook het verantwoordelijkheids niveau toe, voor het kind zelf maar ook zeker naar de buitenwereld toe. Bij hoogsensitieve kinderen gaan deze stapjes nog wel eens wat te snel gaan waardoor de ontwikkelingstaak niet meer bij de leeftijd past en er een bepaalde scheefgroei (ontwikkelingsinterferentie) ontstaat. Zulke ontwikkelingsinterferenties kunnen schadelijk zijn en zelfs in het uiteindelijke volwassen leven ook voor problemen blijven zorgen. Het is voor ouders van hoogsensitieve kinderen dus extra belangrijk om in de gaten te houden dat het aanbod van ontwikkelingstaken passend is bij de leeftijd. Als het kind zorgtaken van de ouders over gaat nemen noemen we dit “parentificatie” en dit is erg schadelijk voor de ontwikkeling van een kind.

Een confrontatie met een ontwikkelingsinterferentie kan bijv. een spanning zijn tussen beide ouders. De ouders zwijgen langdurig tegen elkaar binnen huis waar de kinderen bij zijn. Het ene kind is hoogsensitief en het andere kind niet. Het hoogsensitieve kind zal snel opmerken dat er een bepaalde spanning in huis heerst maar kan de vinger er niet helemaal opleggen, het andere kind vind het wel lekker rustig in huis en heeft nergens last van. Het hoogsensitieve kind heeft al snel door dat papa en mama niet met elkaar praten en vraagt zich af wat er toch aan de hand kan zijn, het kind gaat zelfs twijfelen aan zichzelf… “heb ik soms iets verkeerd gedaan?”. Het andere kind ligt languit op de bank naar t.v. te kijken en laat het langs zich heen gaan. Doordat papa en mama ontkennen (ouders proberen hun kind te behoeden, het is vaak goed bedoeld) dat er iets aan de hand is (“Nee schat er is niks, ga maar weer lekker spelen”) wordt het probleem onbespreekbaar en wordt de last voor het hoogsensitieve kind nog zwaarder om te dragen. Het hoogsensitieve kind besluit dan maar om extra lief en gezellig doen tegen papa en mama en gaat proberen de ruzie te sussen. Maar het werkt niet en daardoor gaat het hoogsensitieve kind nog meer aan zichzelf twijfelen en vraagt zich af, “Ben ik wel lief en leuk genoeg als ik dit niet kan oplossen?”. Het kind probeert heel langzaam en onbewust de controle van de situatie op zich te nemen en naar iets positiefs om te vormen, onbewust absorbeert het daarmee ook alle spanning die er heerst. Dit is voor een opgroeiend kind natuurlijk een situatie die niet bij de leeftijd hoort maar helaas veel voorkomt.

Ben jij hoogsensitief of heb je een hoogsensitief kind en vind je het moeilijk om samen een weg hierin te vinden? Ik help je graag, je bent van harte welkom.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.